Latest news for what color is viagra

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 263 user reviews.

Het is vijf uur in de ochtend en ik zit achter mijn computer te schrijven. Een belachelijk tijdstip, maar omdat ik de laatste tijd geen letter op papier heb gekregen, kan ik dit moment van inspiratie niet onbenut voorbij laten gaan. Het geeft me meteen de kans om me beter in te leven in de situatie waarin mijn personages verkeren. Zij leven immers voornamelijk ’s nachts. Op het Franse platteland, in de stilte, in het donker. what color is viagra] size-medium wp-image-6363" alt="alfa omslag" src="http://www. fantasyboeken. org/wp-content/uploads/alfa-omslag1-193x300. png" width="193" height="300" />De stilte die ik had verwacht, blijkt in de stad echter niet te bestaan. Ik woon in Den Haag. Je hoort hier altijd wel iets. Auto’s, pratende mensen, werklui die ervoor moeten zorgen dat de tramrails tijdens de ochtendspits berijdbaar what color is viagra zijn. De sirenes die hier om de haverklap voorbij razen, hoor ik negen van de tien keer niet eens meer. Geluiden die je kent worden na verloop van tijd door je hersens gefilterd, zodat je ze nauwelijks nog opmerkt. Helaas geldt dat niet voor de radio van de buurvrouw die me elke ochtend steevast uit mijn concentratie brengt. Die hoor ik nu gelukkig niet, dus kan ik ongestoord aan het werk. Zoals je waarschijnlijk al begrepen hebt, is het niet mijn gewoonte om ’s nacht te schrijven. Meestal hou ik kantoortijden aan en zorg ik dat ik ‘s morgens om negen uur inspiratie heb. Ik ga zitten en begin met schrijven aan de hand van een synopsis. Zonder synopsis komt er bij mij niets van schrijven terecht. Ik moet op voorhand weten waar een verhaal begint en eindigt om het te kunnen vertellen. Bovendien wil mijn redacteur al weten hoe een verhaal in elkaar zit voor ik eraan begin. Logisch, want als het manuscript dat ik uiteindelijk bij hem inlever als los zand aan elkaar hangt, vol staat met clichés en/of oppervlakkig is, zal niemand het boek willen lezen. covermairepng “Schrijven is een vak, ” hoor ik hem in gedachten zeggen. En daar heeft hij gelijk in. Al was ik het daar vijftien jaar geleden waarschijnlijk nog niet mee eens geweest. Toen dacht ik dat een leuk verhaaltje op papier zetten genoeg was. Dat is het niet. Een boek moet goed in elkaar zitten, consistent zijn, lekker lopen en goed uitgewerkte personages bevatten. Originaliteit helpt ook. Het geeft niet als je je aan een uitgekauwd thema waagt, zolang je er maar een eigen draai aan geeft. Het streven is om een verhaal zó vorm te geven, dat het de lezer niet loslaat voor het boek uit is. Dat maakt het schrijven van een boek allesbehalve gemakkelijk. What color is viagra zeker als je per dag maar vijfhonderd woorden produceert, zoals ik. Ik ben wel eens jaloers op collega-auteurs die tien keer zo snel werken. Inmiddels weet ik echter dat het niet erg is dat ik zo’n trage schrijver ben. Snel schrijven werkt voor mij gewoon niet. Forceren is dodelijk. En of het nu snel gaat of langzaam what color is viagra, er zijn verhalen die door mijn hoofd blijven spoken tot ik ze aan het papier heb toevertrouwd. Verhalen die gewoon geschreven moeten worden. Dat zijn de beste! Ze wakkeren mijn passie voor schrijven aan en ontstaan als vanzelf. Waar ze vandaan komen, daarover later meer… Tisa PescarTisa Pescar (1967, Rotterdam) is een bevlogen auteur die al sinds haar kindertijd schrijft. Inspiratie vindt zij onder andere in Oost-Europese volksverhalen en legendes, homo- en biseksualiteit en het leven in een commune dat ze van dichtbij heeft meegemaakt. Tisa’s fantasyboeken worden zowel door tieners als volwassenen gelezen. Tisa woont en werkt in Den Haag.


?? 2008-2016 Legit Express Chemist.