Latest news for viagra fast delivery

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 195 user reviews.

Waarschijnlijk is het lang niet bij iedereen bekend, maar ik schrijf regelmatig onder pseudoniem. viagra fast delivery Degenen die het echt willen weten, kunnen mijn website raadplegen, maar als je niet zo fanatiek bent: ‘Claudia van Arkel’ is één van de pseudoniemen waar ik behoorlijk veel onder heb gepubliceerd en dat ik zo nu en dan nog gebruik. Verderop daarover meer. Waarom gebruikt iemand eigenlijk een pseudoniem? Daar zijn tal van redenen voor aan te geven. Sommige schrijvers (of hun agenten/uitgevers) zijn niet gelukkig met de echte naam en kiezen iets wat zij passender vinden. ‘Jan Fluitelaar klinkt niet als een echter schrijver. Ik kies voor Steven Starkman Donnerwetter!! Ha!’ In andere gevallen kan de echte naam te lang zijn. Thijs Ebbenhorst van Tengbergen koos al snel voor het pseudoniem Tais Teng, wat gewoon veel handiger was. Generaties aan biografen en bibliofielen zijn hem nog dankbaar. Je kan ook je naam aanpassen omdat je voor een bepaalde markt schrijft. Toen Catherine Lucille Moore in de jaren dertig sciencefiction verhalen ging schrijven, ondertekende ze verhalen met ‘C. L. Moore’ (dat is weliswaar geen pseudoniem, maar het gaat om het idee). Waarom? Omdat er destijds vrijwel alleen mannelijke sf-schrijvers waren en zij wilde verhullen dat ze een vrouw was. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld vandaag de dag nog voor mannelijke schrijvers van zwijmelrommannetjes die voor een vrouwelijk pseudoniem kiezen. De lezer of markt verwacht een bepaald soort schrijver, en als je wilt verkopen, geef je de lezer zijn/haar zin. Nog een reden voor een pseudoniem? Soms is het gezien je werk of maatschappelijke positie niet handig om onder de eigen naam iets te publiceren. Een dominee die in zijn vrije tijd pikante verhalen schrijft? De ambtenaar die zijn collega’s in een satirische roman op de hak neemt? Een ernstige filosoof die naar hartenlust streekromans uit zijn pen laat vloeien? Er zijn gevallen denkbaar waar de schrijfhobby statusverlies of vervelende vragen van personeelszaken op kan leveren. Dat klinkt wat vergezocht, maar het komt voor. Ik ken een paar Nederlandse en Vlaamse auteurs die een pseudoniem hebben om in ieder geval een uitspreekbare naam op de Engelse markt te hebben. Viagra fast delivery (ik ben daar nooit aan begonnen, ze maken een prachtig ‘booh-ke-stien’ van ‘boekestein’, een genot om te horen. ) Toen ik nog als fictie-redacteur bij Het Spectrum werkte, kregen we ook regelmatig manuscripten van onze Amerikaanse agenten binnen met de mededeling dat de schrijver onder een andere naam ook diverse boeken op zijn naam had staan. Die voorgaande reeks liep dan meestal niet en de schrijver wilde onder een andere naam een nieuwe start maken zonder de tegenvallende verkoopcijfers van zijn/haar vorige boeken als een molensteen om de nek te hebben. Dat ‘trucje’ werkte overigens ook prima voor Megan Lindholm die als Robin Hobb een nieuwe start maakte en serie zeer succesvolle boeken schreef. Bijna het tegenovergestelde is dat een succesvol schrijver even zonder de last van zijn/haar eigen naam gewoon eens iets op de markt wilt zetten. Ik meen dat J. K. Rowling dat een jaartje geleden heeft gedaan, en er zijn ongetwijfeld andere voorbeelden te vinden. Stephen King schreef ook onder de naam Richard Bachman in het begin van zijn carrière omdat zijn uitgever van mening was dat de markt per auteur maar één boek per jaar aan kon. King schreef er meer en probeerde er zijn brood mee te verdienen, dus Richard Bachman werd geboren. Eigenlijk is er altijd wel een goede reden te vinden om te kiezen voor een pseudoniem, en ik voel mij als lezer daardoor ook niet bedrogen. Om even op de vraag in de titel terug te komen, kan ik als lezer de schrijver wel vertrouwen? Mijn antwoord: eh. . . beste lezer, wie heeft je ooit het idee gegeven dat je dat kon? Ik vertel je een verhaal, een stuk fictie. Misschien is een deel er van waar, maar gegarandeerd is een deel er van verzonnen. Zelfs als ik (de schrijver) denk dat ik [viagra fast delivery] de waarheid spreek. Alles is subjectief, en niet op zijn minst mijn herinneringen. Dus bedoeld of onbedoeld word je als lezer bedrogen, en als de schrijver daarin een stapje verder gaat, dan strekt dat bedrog zich ook uit tot de naam boven het verhaal, de biografie, de auteursfoto viagra fast delivery, dat interview of zelfs die verschijning op een beurs of bijeenkomst. Schrijvers zijn leugenaars. Dat is wat wij doen, en jullie lezers weten dat eigenlijk maar al te goed. Dat jullie elke keer weer terugkomen voor meer, is iets waar wij arme schrijvers eigenlijk niets aan kunnen doen. . . Oké, Claudia van Arkel, één van mijn pseudoniemen. Ik heb Claudia destijds in het leven geroepen omdat ik op dat moment bij ieder Nederlands en Vlaams sciencefiction en fantastisch tijdschrift al minimaal één verhaal had liggen dat geaccepteerd was maar nog niet verschenen. Net als King schreef ik te veel voor de markt (onbetaald in mijn geval) en koos ik voor een pseudoniem om nog meer materiaal kwijt te kunnen. ‘Van Arkel’ was een leuk meisje van lang geleden op de lagere school, en de naam begon met een A. (Ik had het vage plan om een pseudoniem voor iedere letter van het alfabet te nemen, iets wat nooit is verwezenlijkt). Waar ‘Claudia’ vandaan kwam, weet ik niet meer. Terugkijkend koos ik voor een vrouwennaam (let op, dit is mijn onbetrouwbare geheugen) omdat er op dat moment zo weinig vrouwelijk fantastische auteurs in Nederland waren, én dat de verhalen een vrouwelijk hoofdpersoon hadden. Dat laatste weet ik niet meer zeker, maar soit, waarom niet? Nou, ha ha, een vrouwenpseudoniem, klaar. Verhalen schrijven en publiceren maar! Zo werkte het echter niet. . . Claudia begon een eigen leven te leiden. Als schrijver kon ik het niet laten een biografie voor Claudia te verzinnen. Ze kreeg een achtergrond, een studie, een baan, een gezin, een tweelingbroer. Ze kreeg een stem. Gevaarlijk hoor, die mensen in je hoofd een stem geven. Maar ja, wist ik veel. Ik merkte het de eerste keer toen ik een nieuw Claudia-verhaal ging schrijven. ‘Ik’ ging een verhaal schrijven? Wel nee. Claudia ging een verhaal schrijven. Oh. . . Het werden andere verhalen dan mijn eigen verhalen. Natuurlijk, wel grotendeels met dezelfde onderwerpen en in dezelfde stijl die ik normaal gebruikte (zo schizofreen ben ik ook weer niet), maar het pseudoniem gaf mij als schrijver meer vrijheid kanten op te gaan die ik normaal niet zou kiezen. Dat was verrassend en bevrijdend. Lekker! Leerzaam! Heerlijke Claudia. . . Een paar jaar was Claudia actief naast Jaap. Ik begon er mee om meer verhalen te kunnen publiceren, maar het werd al snel een mogelijkheid om te experimenteren in schrijfstijl, onderwerpen en wat al niet. Het was allemaal niet zo wereldschokkend, maar het was nou net die ruimte die ik als schrijver nodig had om verder te groeien. Uiteindelijk ging Claudia minder schrijven omdat ik als Jaap de lessen van al dat geëxperimenteer had overgenomen. Is Claudia met pensioen? Nee hoor, ze is zelfs aan een kleine come back bezig. Niet meer om te experimenteren, maar dit keer om de verhalen af te stemmen op een bepaald publiek. Ik schrijf onder andere verhalen voor de e-zines Vamp en Held. Vamp is gericht op vrouwen en als ik daarvoor een verhaal schrijf met een vrouw in de hoofdrol, dan kies ik vaak voor de schrijversnaam Claudia van Arkel. Dat is puur een psychologisch foefje voor de lezeressen. Een verhaal voor vrouwen, geschreven door een vrouw, met een vrouwelijk hoofdpersonage. Claudia van Arkel voedt die verwachting. Een lezeres zal net met een andere instelling aan het verhaal beginnen dan als er boven hetzelfde verhaal de naam Jaap Boekestein staat. Wij schrijvers zijn niet alleen leugenaars, we manipuleren er ook nog rustig op los. Geloof me maar. Het staat tenslotte op papier, niet waar? Groetjes, Jaap en Claudia. En anderen. . . JaapJaap Boekestein schrijft fantasy, sciencefiction, horror, thriller, kinderboeken en alle andere genres die hem leuk lijken. Zijn eerste verhaal verscheen in 1989 en daarna volgden er nog een paar honderd plus vijf fantasyromans. Het gerucht gaat dat hij speciaal voor zijn biografie een reeks bizarre baantjes had als secretaresse, uitsmijter, medewerker Tweede Kamer, redacteur en privé detective. Maar ja, of geruchten over schrijvers nou echt waar zijn. . .


?? 2008-2016 Legit Express Chemist.