Recensie | Mel Hartman – Droombeeld

Alles lijkt rustig in de Emo- en de Ratiowereld. Maar is dat wel zo? Er worden illegaal spullen uit de Emowereld in de Ratiowereld verkocht, en steeds meer Emowezens duiken op aan de andere kant. Vampieren vallen mensen aan en Ratiomensen verdwijnen volledig. En dan voelt de Emomens, Kate, lid van de Fantasiejagers, zich ook nog eens niet goed. Ze is zichzelf niet, niets kan haar meer schelen en de veranderingen in haar omgeving merkt ze nauwelijks op.
De nieuwe Mel Hartman is (alweer) dikker dan zijn voorganger, maar dat is helemaal niet erg. Als het al weer even geleden is dat je Angstdroom hebt gelezen moet je er even inkomen en weer even opnieuw kennismaken met de personages. Maar dat duurt maar even en al snel weet je weer wie is. Het boek loop dan ook, zoals we van Hartman gewend zijn, als een trein.
De korte hoofdstukken maken het ontzettend toegankelijk en houden de spanningsboog behoorlijk hoog. Het wisselende perspectief helpt daar ook aan mee. De situatie wordt van alle kanten belicht. Maar wie denkt even een kort hoofdstukje van vier pagina’s te lezen, komt bedrogen uit. Voor je het weet ben je twintig pagina’s verder.

Het enige minpunt aan het boek is dat het lijkt alsof er meerdere verhaallijnen door elkaar heen lopen. Het begint met drie vampieren die in de Ratiowereld rondzwerven, wat uitmondt in een verhaal over illegale spullen die verkocht worden en dan de vortexen die overal opduiken en de gedragsveranderingen. Net alsof er tijdens het schrijven zich steeds nieuwe dingen aandienden. Maar dat geeft niet, het leven is ook niet rechtlijnig. Het boek heeft vaart en spanning genoeg om dat de schijfster te kunnen vergeven.

Al met al is Droombeeld met zijn 320 pagina’s dus gewoon tekort. Zeker tijdens een regenachtige vakantie had hij best iets langer mogen duren.
(Stéphanie de Geus)


Droombeeld
Mel Hartman
Prijs: € 19,95
ISBN: 978-90-7955-248-1

Leave a Comment