Chris Bradford gaat als een trein. Binnenkort komt het derde deel van de Jonge Samoerai serie uit, De weg van de draak. In Engeland is zelfs het vierde deel van de serie al te koop. Hoog tijd dus om met de Britse auteur te praten over echte helden, samoeraizwaarden en martial arts.

“Alle bestaande helden hebben trucjes waardoor ze zo goed zijn. Zoals magie, een toverstaf, ze kunnen vliegen of ze kunnen verdwijnen”, vertelt Chris Bradford. “Ik wilde dat Jack Flechter een held zou worden die geen trucjes gebruikt of speciale krachten heeft. Ik wilde dat kinderen dachten: ‘Ik kan ook een Samoerai worden!’ Jack Fletcher is dan ook een gewone jongen die door heel hard trainen een Samoerai wordt.”
Bradford geeft ook regelmatig workshops aan kinderen om dit te benadrukken en kinderen kennis te laten maken met de gevechtskunsten. Zo ook tijdens zijn tour in Nederland. “Het was geweldig. Er was een groepje van tien geselecteerde kinderen. We hebben over de grond gekropen als een ninja, een gewonde samoerai op onze rug gedragen en in de lucht gesprongen. Ze vonden het geweldig.”
Tijdens deze workshops neemt hij ook altijd zijn zwaard mee. “De kinderen vinden het prachtig. Dat is ook wat ze aan het lezen krijgt. Ik grap altijd ‘Als je mijn boek niet leest dan hak ik je in stukjes met mijn zwaard.’ Maar het verbaasde me dat veel van de kinderen mijn boeken al gelezen hadden!”

Het idee
“Toen ik klein was, was de Karate Kid film net uit. Ik was verkocht, ik wilde ook een Karate Kid zijn! Dus ik heb me altijd al bezig gehouden met martial arts (red. gemengde gevechtskunsten).”
Zijn eigen ervaringen waren dan ook een grote inspiratiebron. Maar zijn zoektocht naar een nieuwe martial arts held was net zo belangrijk.“Want eigenlijk heb je die nu niet”, legt hij uit. “In de jaren zeventig had je Bruce Lee, in de jaren tachtig had je Karate Kid, in de jaren negentig had je de Ninja Turtles, maar nu heb je eigenlijk niets in die richting.”
“Ik heb een aantal jaren voor een uitgever gewerkt. Dus ik wist dat er vraag was naar dit soort verhalen en dat er hoe dan ook iemand mijn boeken wilde afnemen. Ondertussen zijn er zelfs al copy cats en dat vind ik helemaal niet erg. Ik vind het eigenlijk wel leuk. Het geeft een beetje tegenwicht aan de vampierhype. Misschien zorgt dit voor een golf martial arts boeken en creëren we zo een nieuw opzichzelfstaand genre.”

Maar het idee voor Jack Fletcher ontstond niet alleen uit zijn liefde voor gevechtskunsten. Hoewel Bradfords boeken fictie zijn, hebben ze wel een historische basis. “Tijdens mijn research kwam ik een stuk over de Engelsman William Adams tegen. Hij was de eerste buitenlandse samoerai in dezelfde tijd als de boeken. Dus ik dacht, wat als hij een zoon had gehad en die zoon als enige overleefde. Wat dan? Dat gaf me het idee voor Jack.”
“Mijn idee voor de serie nam pas echt vaste vormen aan toen ik tijdens mijn research Miyamoto Musashi tegenkwam. Hij is de inspiratiebron voor Masamoto. Miyamoto vocht namelijk op zijn dertiende zijn eerst duel, en won. Dat zette me aan het denken. Er waren dus wel zulke jonge samoerai en het was dus wel mogelijk om zo jong een duel te winnen.

De serie
“Toen ik begon met het schrijven van de serie had ik het verhaal in twee stukken op gedeeld. De eerste drie boeken (De weg van de Krijger, de Weg van het Zwaard en de Weg van de Draak) heb ik zo geschreven dat ze echt draaien om de school. De andere vijf boeken, de vijf ringen, zijn meer avonturen boeken. Elk boek stelt een jaar van Jacks leven voor, waarin hij door Japan reist en zichzelf verder ontwikkelt.”

“Ik wist het einde van het derde boek en het einde van het achtste boek. Dus het einde van het derde boek was zo gepland, ik wist alleen niet hoe het einde emotioneel zou uitpakken. Het is uiteindelijk best een zwaar boek geworden, bijna episch. Het hele boek draait om opoffering en loyaliteit.”
Tijdens het schrijven bleek het ook voor hem een zwaar boek te zijn. “‘Dat gebeurt mij niet’, dacht ik altijd als ik die schrijvers in Hollywoodfilms zag huilen tijdens het schrijven. Maar aan het einde van het derde boek had ik ook écht tranen in mijn ogen. Want ik moest ook afscheid nemen van één van mijn karakters, en het was echt een bitterzoet einde.”
Er zijn ook momenten in De weg van de draak waarin dode lichamen op het slagveld liggen en het er hard aan toegaat. “Maar zo was oorlog in die tijd”, aldus Bradford. “En ik heb geprobeerd om een zo authentiek mogelijk gevecht te beschrijven.”
Op alle vlakken dus een zwaar boek. “Maar ook al is het derde boek een heftig boek, veel lezers vinden het ook een goed boek, omdat het heel realistisch is. Dit in tegenstelling tot een hoop van de suikerzoete happy ending boeken. Dit is een stuk echter.”
(Stéphanie de Geus)


Zo zou de school van Jack Fletcher er ongeveer uit gezien hebben.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 214 user reviews.

De tweeling Josh, Sophie en Nicholas Flamel komen eindelijk aan in Londen. Josh’ krachten zijn net gewekt en hij moet nu leren omgaan met de overvloed aan gevoelens en indrukken, net als zijn tweelingzus. Ze moeten opzoek naar de legendarische koning Gilgamesj, zodat hij de tweeling de magie van water kan leren. Aangekomen in Londen wacht hun gelijk al problemen, want na hun ontsnapping aan de Engelse magiër Dokter John Dee, is hij extra gebrand om het drietal te pakken te krijgen. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Ondertussen zit Perenella Flamel nog steeds gevangen op Alcatraz in San Francisco en krijgt ook zij te maken met steeds groter wordende uitdagingen.

In het derde deel, ‘de tovenares’ van ‘De geheimen van de onsterfelijk Nicholas Flamel’ voert Michael Scott de strijd een tandje op. Nu ook Josh’ krachten gewekt zijn gaat het hard tegen hard. De Duistere Alouden worden steeds ongeduldiger om de wereld over te nemen. En dat is te merken. Scott voert de actie in het boek op en het verhaal neemt toe in snelheid. Waar Scott in ‘De Alchemist’ en ‘De magiër’ veel in herhaling viel, doet hij dat nu niet. Ook de eindeloze herhaling om te benadrukken dat Josh en Sophie een tweeling zijn laat hij achterwege waardoor het boek aanzienlijk in snelheid toeneemt. Dat zorgt er weer voor dat je als lezer geboeid blijft en door blijft lezen. Voor het eerst in de serie komt het einde dan ook te snel. Het is te hopen dat Scott deze lijn in zijn volgende boeken kan volhouden.
(Stéphanie de Geus)


De tovenares
Michael Scott
Prijs: € 18, 95
ISBN: 978-90-8968-159-1

Average Rating: 5 out of 5 based on 187 user reviews.

Het is augustus 1611 als Jack Fletcher meer dood dan levend aanspoelt aan de kust van Japan. Zijn vader en de gehele bemanning van het schip, waarop hij naar Japan voer, zijn vermoord door ninjapiraten. Hij wordt gevonden, verzorgd en opgenomen als pleegzoon van Masamoto Takeshi. Als de pleegzoon van Masamoto krijgt hij les aan Niten Ichi-Ry, een samoerai school. Daar maakt hij kennis met de weg van de krijger en leert hij wat het inhoudt om een samoerai te zijn.
Als Engelse jongen kan Jack de Japanners niet verstaan en weet hij niets van hun manier van leven. Het kost Jack dan ook flink wat moeite om te wennen aan zijn nieuwe omgeving. Dat gevoel van vervreemding en verwarring weet Bradford erg goed over te brengen. Hij houdt het geloofwaardig en trekt de lezer in het verhaal zonder in cliché te vervallen. Hij schetst een goed beeld van Japanse cultuur in de zeventiende eeuw en verstrekt die met de Japanse termen en woorden. Voor degene die niet bekend zijn met de Japanse termen zit er een woordenlijst achter in het boek.
Naast alle gevechten en actie is het ook een herkenbaar boek over opgroeien, vrienden en vijanden. Samen zorgt dit voor een pakkend verhaal dat naar meer doet verlangen.
De weg van de krijger is het eerste deel van ‘De jonge Samoerai serie’.
(Stéphanie de Geus)


De weg van de krijger
Chris Bradford
Prijs: € 17, 95
ISBN: 978-90-8968-008-2

Average Rating: 5 out of 5 based on 251 user reviews.