Latest news for levitra viagra

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 265 user reviews.

Magie, hoorns en drie kinderen die vechten voor wat zij geloven. Geheugenstrijd was dan ook een mooie aanleiding om met Bianca Mastenbroek te praten over het maken van werelden, op de koffie gaan bij je personages en natuurlijk schrijven. Hoe kwam je aan de inspiratie voor Geheugenstrijd? Alweer een paar jaar geleden begon ik aan een roman voor volwassenen. Het moest iets worden met veel politiek erin, de ene klasse tegen de andere, over onrecht en het bestrijden daarvan. De hoofdpersoon was een gehoornde vrouw met magische krachten die haar leven ging wagen om haar zus te redden. Ik geloof dat ik niet meer dan drie hoofdstukken van dat boek geschreven heb. Maar die gehoornde, dat idee bleef hangen. En daar is uiteindelijk Geheugenstrijd uit ontstaan. Waarom heb je gekozen voor hoorns? Ik zocht naar een vorm van magie die beperkt was. En een mooie beperking is natuurlijk het idee dat het een keertje op is. Dat je uit een vat kan tappen tot de bodem bereikt wordt. Dat vat werd letterlijk, een levitra viagra hoorn op iemands hoofd. Het leek me ook wel interessante consequenties hebben als je aan iemand kon zien hoeveel magie hij of zij tot zijn beschikking had. Een grote hoorn, veel magie. Hoe gaan de mensen dan met elkaar om? (Wordt je behandeld als uitschot als je een kleine hoorn hebt? Zijn de mensen bang van je als je een grote hebt? Of willen ze juist van alles van je?) En wat doe je met je magie als die beperkt is? Waar zet je die voor in? Voor jezelf of ook voor anderen of het grotere goed? Later kwam pas het verschil tussen de enkelgehoornden en de dubbelgehoornden en de extra beperkingen die ik ze heb opgelegd. Wat was voor jou de meest moeilijke scene uit het boek om te schrijven? De scène/het hoofdstuk waarin ik Mauli moest introduceren. Na zes hoofdstukken in de wereld van Fokko en Vana moest ik ineens naar een heel andere wereld, met een heel andere hoofdpersoon. In dat hoofdstuk moest ik zoveel informatie kwijt, dat het onleesbaar werd. Het was een draak om te schrijven. Volgens mij heb ik het wel honderd keer opnieuw gedaan. Zelfs bij de allerlaatste herschrijfronde is het hoofdstuk nogmaals helemaal op zijn kop gezet. Maar uiteindelijk ben ik er erg tevreden mee. Mijn bloed levitra viagra, zweet en tranen hebben wat opgeleverd. Al zal waarschijnlijk niemand zien hoeveel werk ik eraan gehad heb. Uit hoeveel delen gaat Geheugenstrijd bestaan? En waarom? Het is mijn bedoeling om drie delen te schrijven over de gehoornden. Waarom? Omdat in deel twee dit en dat moet gebeuren en in deel drie zus en zo opgelost moet worden. Ik heb heel duidelijk in mijn hoofd welke avonturen er nog beleefd moeten worden, welke problemen de tweeling nog moeten oplossen. Misschien komt er daarna nog wel meer, maar voor mezelf en de lezers vind ik het prettig om ervan uit te gaan dat het bij drie delen blijft. Voorlopig dan. Voor Geheugenstrijd heb je niet alleen een heel land, maar ook een godsdienst en in zekere zin een mythe bedacht, hoe was dat om te doen? En hoe heb je dat aangepakt? Volgens mij is het geleidelijk gegroeid. Ik had de gehoornden bedacht, maar hoe waren die ooit in de wereld gekomen? Wat was het verhaal van de eerste gehoornden? Als vanzelf kwam daar de godin van het eiland uit, en ook de gevreesde god van het vasteland. Zodra ik die mythe had, kon ik het land [levitra viagra] zoals het nu is, gaan opbouwen en bedenken. Ik wist ook heel duidelijk waarover ik wilde schrijven: dat je niet altijd weet wat goed of wat slecht is. Dat alles een kwestie is van perspectief. Maar dan moet je dus wel eerst goed en slecht neerzetten. En dat vervolgens in een ander perspectief plaatsen. Maar niet alles heb ik vooruit helemaal uitgedacht. Sommige dingen groeien tijdens het schrijven. En andere dingen moet je achteraf aanpassen om het allemaal kloppend of geloofwaardig te krijgen. Ondertussen heb je al heel veel verschillende boeken en verhalen geschreven. Wat is voor jou nou echt het fijnste om te schrijven? En waarom? Fantasy, zoals Geheugenstrijd, ligt het dichtst bij mijn hart. Ik schrijf het liefst een roman van enige omvang, zodat ik mezelf in het verhaal kan verliezen, helemaal kan meeleven met de hoofdpersonen. Dat heb ik minder bij kortere verhalen of kinderboekjes. Dat staat toch iets verder van mij af, al vind ik dat ook heel leuk om te doen. In Vuurproef, Bottenduider en Geheugenstrijd heb ik mijn hart en ziel gelegd. Wat zou je zelf doen als je kon wat Vana en Fokko kunnen? Ik denk dat ik, net als Vana, mijn grenzen zou gaan verkennen en verleggen. Ik zou alles willen doen wat ik zonder magie niet kan. Ik zou waarschijnlijk ook aardig wat rotstreken uithalen (mensen pesten en terugpakken) en mezelf tot een superheld maken en allerlei spannende avonturen beleven. Waarschijnlijk zou ik een heel onaangenaam persoon worden (daar gaat het tweede deel van de serie ook over), dus is het maar goed dat ik geen magische krachten bezit. Heb je tijdens je tijd als hoofdredacteur van Pure Fantasy zelf ook beter leren schrijven? Hoe meer je schrijft, hoe meer je verhalen van anderen van commentaar voorziet, hoe beter je zelf leren schrijven. Levitra viagra dus het antwoord is ja. Ik leer nog steeds beter schrijven en dat hoop ik nog heel lang te blijven doen. Vooral het commentaar van anderen op mijn werk is erg belangrijk. Zonder mijn proeflezers ben ik nergens! Als je bij een van je personages (van alle verhalen die je hebt geschreven) op de koffie/thee kon, bij wie zou dat dan zijn? (en waarom) Ik vind de slechteriken altijd interessant. Wie zijn ze, hoe zijn ze zo geworden, en wat gaat er in hun hoofd om? Maar om bij een van hen op visite te gaan :-) Ik kies dan toch iemand uit Geheugenstrijd, Mauli (in deel twee Avonis), maar dat komt waarschijnlijk omdat ik daar nu heel intensief mee bezig ben en er heel erg bij betrokken ben. Ik heb Mauli verschrikkelijke dingen aangedaan, en toch blijft ze overeind, een mooie en sterke jonge vrouw die haar weg zoekt en weet te vinden. Ik zou haar mijn respect willen tonen. En vragen wat ze in deel drie wil beleven. … en bij welk personage zou je nog geen voet over de drempel zetten? (en waarom) Ik denk dat het voor mij niet veilig is bij het personage Frederik Vaillant uit Vuurproef, de geloofsfanaticus die verschillende heksen op de brandstapel zette. Ik vrees dat die man mij linea recta op de pijnbank legt en daarna tot de vuurdood veroordeeld. En ik hou wel van warmte, maar ik moet eerst nog een heleboel boeken schrijven…


?? 2008-2016 Legit Express Chemist.