Interview | Mark Lawrence: “Voor mij is schrijven dromen met focus”

Met zijn debuut, Prins der Wrake, nog niet zo lang uit in Nederland, willen we natuurlijk allemaal weten wie Mark Lawrence is, wanneer hij schrijft en wat hij eigenlijk nog meer doet. “Er zijn eigenlijk meer dagen dat ik niet schrijf, dan dat ik wel schrijf.”

Hoe komt het dat een onderzoekswetenschapper die zich bezighoudt met Artificial Intelligence een fantasyschrijver is geworden? Sommige zouden denken dat het meer voor de hand ligt dat je science fiction schrijft.
Als ik de hele dag in bussen reed of een dokter was, dan zou ik me ook niet beperkt voelen tot transport gerelateerde fictie of medische drama’s. Ik lees al veel langer fantasy dan dat ik een wetenschapper ben. Ik ben daarom ook begonnen met het schrijven van verhalen die ik zelf graag zou willen lezen.

Wanneer begon je met schrijven?
Ik begon vrij jong op een onconventionele manier met schrijven. Toen ik elf was raakte ik verslaafd aan ‘Dungeons and Dragons’. Ik schreef avonturen waar de andere kinderen in konden spelen. Het was niet echt het schrijven van een verhaal, maar daarom niet minder creatief. Het was voor mij een goede oefening in het beschrijven. Toen ik begin twintig was hielp ik met het runnen van een spel dat door middel van de e-mail gespeeld werd door ongeveer duizend spelers. Dat is ongeveer hetzelfde als het schrijven van interactieve avonturenverhalen en het is goed voor het oefenen van verschillende elementen van het schrijven.
Toen ik dertig was speelde ik die spellen niet meer en stilde ik mijn creatieve honger door het schrijven van korte verhalen in online schrijfgroepen. Deze korte verhalen werden uiteindelijk steeds langer. Ik schreef mijn eerste boek twaalf jaar geleden – het was niet zo goed.

Kan je ons iets vertellen over je ‘schrijfproces’? Of over je gemiddelde dag?
Er zijn meer dagen dat ik niet schrijf, dan dat ik wel schrijf.
Ik sta op als mijn dochter wakker wordt, ergens tussen vijf en zeven ’s ochtends. Ze is zwaar gehandicapt en heeft constant zorg nodig. Mijn vrouw heeft multiple sclerose, dus ik heb de verzorging op me genomen. Als de bus is geweest om mijn dochter naar school te brengen, fiets ik naar mijn werk. Ik moet altijd weer vroeg naar huis om thuis te zijn als mijn dochter teruggebracht wordt uit school. Ik pas op haar tot een uur of negen ’s avonds, dan brengt mijn vrouw haar naar bed. En dat is het, de hele dag, elke dag. In de weekenden en vakanties is het wel zwaarder. We zijn, sinds ze geboren is, zeven jaar geleden, niet meer op vakantie geweest.
Als ik schrijf is dat meestal tussen tien en twee uur ’s avonds. Ik heb geen proces, ik ga gewoon zitten en begin met typen. Ik ben niet echt een planner.

Wie of wat inspireert je? Heb je een muze?
Ik heb nog nooit zeker geweten wat een muze precies is. Voor mij is schrijven gewoon het dromen met een beetje meer focus en proberen het allemaal op papier te krijgen. Ik vind het dan ook helemaal niet moeilijk.
Het verhaal zelf inspireert me. Ik weet nooit waar ik met mijn personages heen ga, dus het schrijven is een constante aaneenschakeling van verrassingen en ontdekkingen als het hele verhaal zich ontvouwt.

Had je verwacht dat je boek zo’n succes zou worden?
We moeten nog maar afwachten of het boek een succes gaat worden of niet. Tot nu heeft het boek verschillende uitgeverscontracten en zeven recensies, allemaal erg positief. De echte test voor mij is of het lezende publiek het goed vindt of niet.
Ik had in ieder geval niet verwacht dat De Prins der Wrake gepubliceerd zou worden. Er zijn veel goede schrijvers die hun werk gepubliceerd proberen te krijgen – veel meer schrijvers dan plek in de schappen. Ik schreef het boek dan ook voor mijn eigen vermaak en om het te delen met een paar vrienden. Ze hebben me moeten dwingen om het naar een agent te sturen, omdat ik zeker was dat het afgewezen zou worden. Ik was bang dat ik al mijn tijd zou verspillen aan het najagen van een hopeloze droom, terwijl ik eigenlijk het liefst mijn tijd aan schrijven besteed. Maar ik had geluk en ik vond vrij snel een agent en een uitgever.

Wat maakt Jorg, je hoofdpersonages, zo interessant?
Er zijn voor mij veel interessante vragen over Jorg en ik heb hem door zoveel pagina’s gevolgd in de hoop antwoorden te vinden. Hij is het soort persoon dat niet zal aarzelen om de meest efficiënte manier te gebruiken om de obstakels die hij tegenkomt te overkomen, hoe gewelddadig en vernietigend deze methode ook is. De vraag die meestal meteen opkomt is ‘hoe komt hij hieruit?’ Een meer algemene vraag is of zijn jeugd er voor heeft gezorgd dat hij geworden is wie hij nu is, of was hij sowieso een monster geworden? Welk verhaal wordt ons verteld tussen de regels, ondanks dat Jorg beweert dat hij zijn verleden achter zich heeft gelaten? En zal hij nog veranderen?

Wat zou jij doen als je met Jorg van plaats kon verwisselen?
Het niet doen!
Als ik met hem van plaats kon verwisselen zou ik meteen de heuvels in vluchten en hopen dat ik een rustig hoekje van de wereld kon vinden om in te wonen. Het is niet het soort leven wat ik wil leiden.

Op je website kunnen we lezen dat je je eigen bier brouwt. Welk personage zou je thuis uitnodigen om het te proeven?
Als je het over personages uit De Prins der Wrake hebt, denk ik niet dat er een is die ik in de buurt van mijn huis wil hebben! Ik denk dat het beste gezelschap Sir Makin zal zijn. Als we het hebben over fantasy in het algemeen, dan denk ik dat Tyrion Lanister uit George Martin’s Het Spel der Tronen heel goed gezelschap is, en Aiken Drum uit Julian May’s Het Veelkleurig Land ook goed is voor een paar lachsalvo’s. En waarom stoppen we Gimli uit Lord of the Rings er dan ook niet bij.

Als de trilogie over Jorg afgelopen is, wat ga je dan doen? Het je al ideeën voor andere boeken?
De trilogie is al klaar! Op het moment werk ik in een samenwerkingsverband aan een boek met een pseudo-Arabische feel, met kromzwaarden en magiërs. Ik werk ook aan een boek dat een rare mix is van fantasy en revolverhelden, gebaseerd op korte verhalen die ik verkocht aan Black Gate magazine een tijdje geleden.

Heb je nog tips of trucs voor aspirant fantasy schrijvers?
Ik denk dat de gouden tip is geen aspiratie te hebben om een fantasy auteur te worden. Als je gewoon begint met schrijven, het leuk vindt om te schrijven en dat als je beloning gebruikt om er mee door te gaan, dan zit je op de juiste weg. Ik had zelf nooit verwacht dat ik een gepubliceerd auteur zou worden. Ik schreef omdat ik het wilde en ik ervan hield om mijn verhalen leven in te blazen. Als ik nooit gepubliceerd was, had ik nooit het gevoel gehad dat ik gefaald, of mijn tijd verspild had.
Als je schrijft omdat je het leuk vindt en mensen het leuk vinden wat je schrijft, dan is het niet erg om het naar een het volgende niveau te tillen en te zien wat er gebeurt. Maar zorg dat dat niet je enige doel wordt.
Om je schrijfstijl te verbeteren, schrijf veel. Sluit je aan bij een schrijfgroep en ontwikkel een huid die dik genoeg is om je niet te laten neerslaan door de kritieken, maar niet zo dik dat de lessen die je leert er niet doorheen komen. Maar vooral, heb plezier in wat je doet.

Share:

1 Comment

  1. Tim de KW
    August 3, 2011 / 12:02

    Ik heb Prins der Wrake al een paar keer in mijn handen gehad. Ben benieuwd naar de recensie om me eventueel over de streep te trekken het te kopen.
    Interessant om te lezen hoe Lawrence zijn dagelijkse leven eruit ziet. Respect dat hij het allemaal weet te combineren, lijkt me niet makkelijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

twenty − two =