In april verscheen Kim ten Tusschers nieuwste boek Jager. Inmiddels schrijft ze hard verder aan het vervolg Prooi, wat op Elfia 2015 moet verschijnen. Hoog tijd om weer bij te praten over jagen, prooien en leven in haar eigen wereld. “Ik denk dat ik wel bij de Inuuk zou willen wonen, lekker in de natuur. Ik zou niet graag in de situaties willen zitten waarin ik mijn personages plaats.”

tusscher-by-Nera_K_design

Foto: Nera K. Design

Hoewel de Lilith-trillogie en Jager & Prooi zich in dezelfde wereld afspelen, zit er een wereld van verschil tussen de twee boeken. “Ik moest er in het begin heel erg in komen”, aldus Ten Tusscher. “Zo had ik een mannelijk hoofdpersoon en dat was heel erg wennen. Ineens had ik een hoofdpersoon met vijf vrouwen, die regelmatig aan de alcohol zat, aan het jagen gaat en een leger aanstuurt. Dat was een echte uitdaging.”
Daarnaast moest ze ook aannemelijk maken dat Meaghun aan het hoofd van een groot leger stond en de zoon van een godin was. “Met Lilith was het makkelijker, zij stond er buiten en voor haar was ook alles nieuw. Voor Meaghun is het anders, hij zit er midden in en hij gelooft ook echt dat wat hij doet waarheid is en dat hij deze mensen echt helpt. Dat is veel moeilijker om geloofwaardig te maken. Daarnaast was het ook lastig om de aanvallen rechtvaardig over te laten komen. Aan de andere kant is het ook heel interessant om iemand te nemen die alles gelooft en dan te laten zien dat er breuklijnen in zijn geloof komen.”
Waar de Lilith-trilogie draaide om het verhaal van Lilith, gezien vanuit de kant van de wisselaars, draait Jager juist om het verhaal van de andere partij. “In het begin had ik daar ook moeite mee, het was een hele andere mindset. Ik bleef meer denken ‘oh die arme dorpelingen'”, geeft Ten Tusscher toe. “Maar is dat wel zo? Want Meaghun gelooft echt dat met het jagen de wisselaars helpt en dat wat hij doet goed is.”
Toch heeft ze met Jager een heel goed uitgangspunt voor een verhaal. “In de Lilith-trilogie zaten al hints naar Margal en voor mij klopte dat verhaal gewoon niet. Er zaten fouten in, dat verhaal wilde ik ook vertellen. Het moest gewoon zijn dat Margal kinderen kreeg die konden wisselen, dat kon niet anders. En wat als je dan opgevoed wordt met het idee dat wisselaars beïnvloed worden door de duivel en je ineens zelf je vijand blijkt te zijn? Het innerlijke conflict waarin Meaghun zichzelf bevindt, het feit dat hij zich afvraagt hoe de duivel invloed op hem heeft gekregen, vond ik heel erg interessant en dat vormde de basis voor Jager & Prooi. Ik hou er van om mijn personages diep in de put te stoppen en het ze moeilijk te maken.”

unnamed (2)Puzzelen
Schrijven is soms net puzzelen, meent Ten Tusscher. “In het begin schreef ik voor mezelf, maar nu ben ik echt anders gaan schrijven. Zo denk ik soms echt bij elke zin ‘komt hier over wat ik bedoel?’ en ‘Hoe zet ik de lezer nu weer op het verkeerde been?’ Daardoor ben ik heel bewust aan het schrijven.”
Toch plant ze haar verhalen van te voren niet uit tot in de kleine details, maar ontdekt regelmatig stukjes tijdens het schrijven. “Zo dacht ik dat Meaghun twee vrouwen had, maar tijdens het schrijven kwam ik er achter dat dat niet klopt. Zeker niet in een samenleving die zich zo richt op het krijgen van kinderen en dan helemaal niet de oudste zoon van de godin. Dan vind je ineens weer zo’n puzzelstukje.”
“Dat maakt het ook gewoon een heel leuk proces. Ik begin altijd vanuit de personages, en dan leer ik ze zelf steeds beter kennen. Ik weet het begin en het einde van een verhaal en wat er tussendoor gebeurt zie ik tijdens het schrijven.” Dat niet alleen, schrijven is voor Ten Tusscher ook geen lineair proces. “Tijdens de laatste fase van het schrijven van Jager, vlak voor de deadline, heb ik een foto gepost waar ik met mijn handen in het haar zit en een stapel papieren op de grond. Dat was echt een puzzel, want ik was stukken verhaal aan het schuiven zodat ze op een logische plek in het boek terecht kwamen. Gelukkig kan ik heel goed naar een deadline werken.”

unnamed (1)Toekomst, buitenland & lezingen
In november gaf ze samen met schrijfster Michelle Visser voor het eerst een lezing in de bibliotheek in Hengelo. “Dat was ontzettend leuk om te doen. Zij schrijft historische boeken en ik natuurlijk juist niet. Dat zorgt voor een ontzettend leuk tweegesprek over schrijven en de vooroordelen daarvan, maar ook over het verschil tussen historische romans en fantasy. Iedereen denkt altijd dat schrijver een eenzaam beroep is, maar dat is het zeker niet.”
Maar wat gaat ze doen als Prooi af is? “Ik heb geen idee!” lacht Ten Tusscher. “Ik verbaas me altijd een beetje over die schrijvers die wel tien ideeën tegelijk in hun hoofd hebben, dat heb ik helemaal niet. Ik denk dat ik me eerst bezig ga houden met de promotie van Prooi en de promotie van de Lilith-trilogie in het buitenland. Daarna zie ik wel verder.”
Toch heeft ze nog genoeg ideeën over de wereld waarin beide reeksen zich afspelen. “Ik vind deze wereld eigenlijk wel fijn”, zegt ze. “Er zijn genoeg verschillende dingen die zich in deze wereld afspelen die ik zou kunnen gebruiken – genoeg conflicten. Ik wil geen zestiendelige serie schrijven vol herhaling, maar ik vind deze wereld wel heel erg fijn en ik stel me zo voor dat ik zeker nog een verhaal in deze wereld zal schrijven, maar gewoon in een ander gebied. De Inuuk lijkt me wel een leuk volk.”
(Stéphanie de Geus)

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 264 user reviews.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

3 × two =