Skip to content

Interview | Bernhard Hennen “Het is altijd leuk om over toekomstige werken te praten.”

Het is rumoerig in de Grimmige Zaak op een zeer vochtig, maar inmiddels droog Fantastyval. Ook auteur Bernhard Hennen is opgelucht dat het zonnetje zich toch nog laat zien. Al verschanst hij zich voor de zekerheid toch onder de tentenkoepel, en niet onterecht.

Al twee jaar eerder had het kleine festival de weersomstandigheden tegen, en daarmee ook de bezoekersaantallen. “Het is ook wel heel sneu voor Elly Stolk,” vindt Bernhard Hennen. Elly is de organisator van Fantastyval en degene die hem uitnodigde naar Nederland te komen. “Ik kende haar echtgenoot, Wim Stolk, erg goed. Een zeldzame combinatie van auteur en zakenman, en ik kende hem ook als een stipt iemand. Ik was dan ook verbaasd dat hij eens voor een afspraak niet op kwam dagen. Toen ik belde om te vragen of hij de afspraak vergeten was, bleek dat hij enkele dagen daarvoor was overleden.” Op 14 juli, zijn verjaardag, ontving Hennen uit handen van de organisator de sleutel van Fantastyval’s schrijverscafé Bloemrijk en een oorkonde en werd hij door het toegestroomde publiek toegezongen. “Ik was er erg blij mee. Het is een zeer bijzondere verjaardag geworden, ondanks het weer.”

Concurrentie in het fantasylandschap.
Sinds kort heeft Hennen zichzelf ook die rol van zakenman aan moeten meten. Hij vertelt enthousiast over zijn laatste project, waarbij hij zelf, net als Wim, in de schoenen van de redacteur moest staan: “Het is een bloemlezing van korte verhalen, gebaseerd op De Hobbit van Tolkien. Nou ja, gebaseerd… In de gedachte van. Het is in Duitsland niet gemakkelijk om bundels van korte verhalen aan de man te brengen. We hopen een beetje mee te liften op het succes van de filmversie van De Hobbit.”
Een verfilming van je boek is natuurlijk de droom van elke schrijver. “Natuurlijk hoop ik dat mij dat ook gebeurt, maar de kans dat het gebeurt is al heel klein voor een Amerikaanse of Engelse schrijver, laat staan voor een Duitser. Er is simpelweg geen markt voor.” Het succes van George R. Martins Game of Thrones juicht hij wel toe. “Het creëert een goed klimaat voor fantasyboeken. Ik vind Martin sowieso een goede schrijver, dat vond ik ook al voordat hij zo populair werd. Er zijn bepaalde regels onder auteurs, dingen die je niet doet omdat je er anders lezers mee verliest. Hij lapt al die regels aan zijn laars en dat maakt hem juist zo’n goede schrijver.”
Zelf is Hennen op dit moment in gevecht met zijn uitgever, over het laatste deel van zijn Drakenelfen-serie. “Ik weet zeker dat als ik vanavond thuis kom, er een mailtje op me zit te wachten. Ik wil een bepaalde draai aan het einde toevoegen, en mijn uitgever zal me vertellen dat ik er duizend lezers mee verlies als ik het erin houdt. Terwijl ik denk dat ik, door die twist er wel in te gooien, er juist duizend lezers mee zou winnen.” Wel ergert hij zich aan het feit dat zijn werken steeds maar met die van Martin vergeleken worden. “Vroeger stond er op de achterkant van mijn boeken: ‘in de stijl van Tolkien’. Zoals ik het zie, zijn Tolkien en ik allebei schrijvers van fantasyboeken, en daarmee houdt iedere vergelijking op. Nu staat er ‘in de stijl van George R. Martin’. Dat is wel iets meer accuraat, maar toch.” Dan liever een boek van Martin met daarop ‘in de stijl van Bernhard Hennen’? Daar moet de schrijver om lachen, maar hij gaat er niet op in.

Zwaardvechten en Napoleon
Hennen begon zijn schrijfcarrière na een studie Geschiedenis en een studie Germanistiek. Hij vindt het dan ook belangrijk om zo accuraat mogelijk de geschiedenis te beschrijven. Dat heeft ook te maken met een punt van kritiek dat hij ooit mocht ontvangen. “Zo’n vijftien jaar geleden zei iemand eens tegen me: ‘waar haal jij je kennis over zwaardgevechten vandaan? Als ik je boeken lees, is het net alsof ik naar een Hollywoodfilm uit de jaren vijftig kijk’. En eigenlijk was dat ook zo: ik haalde mijn inspiratie voor de zwaardscènes uit zulke films. Dus ben ik eens op een middeleeuwse markt urenlang bij een paar ridders gaan staan, gewoon, om te observeren. Na een tijdje kwam een van de mannen naar me toe en vroeg me wat ik daar al die tijd stond te doen. Nadat ik het verhaal uit de doeken had gedaan, werd ik meteen uitgenodigd om mee te doen, en een jaar later zat ik bij hun gilde. Dat was heel handig om in mijn boeken te gebruiken.”

Naast fantasy schrijft Hennen ook historische romans, maar daarin wordt hij door de kenners tot zijn spijt niet erg serieus genomen. “Ik word nog altijd aangezien voor de fantasyschrijver die eigenlijk geen verstand heeft van geschiedenis. Terwijl ik juist heel veel historische kennis in mijn fantasyboeken gebruik. Fantasy is heel leuk om te schrijven omdat je ontzettend veel vrijheid hebt. Niemand kijkt ervan op als je een western combineert met middeleeuwse queeste. Toch probeer ik me op sommige punten heel erg op de feiten te baseren.” Inspiratie voor een nieuwe historische roman heeft hij ook nog. “Ik zou graag een boek willen schrijven over Napoleon, en zijn veroveringstocht in Egypte. Die reis was ook meteen een soort ontdekkingstocht: er werd heel veel over het oude Egypte ontrafeld. Over ontrafeling gesproken: wist je dat in de jaren twintig regelmatig feesten in Egyptische stijl werden gegeven? Het hoogtepunt van zijn avond was dan vaak dat een mummie werd binnengedragen en dat die door de gasten van zijn windsels werd ontdaan! Overigens ben ik van plan om het verhaal door twee personen verteld te laten worden: door een personage in het heden, en een in het verleden. En de Steen van Rosetta, die door de soldaten van Napoleon ontdekt wordt, rijgt ook een belangrijke rol.”

Ook dit idee is dus weer omvangrijk genoeg om het over meerdere boeken te kunnen verspreiden. “Ik ben niet heel goed in het schrijven van korte verhalen,” geeft Hennen toe. “Het is niet zo dat ik het van tevoren als trilogie plan. Maar wanneer ik eenmaal aan het schrijven ben, krijgen mijn personages steeds meer facetten en uiteindelijk heb ik zoveel materiaal dat het teveel is om in één dik boek te stoppen. Dan wordt het al gauw een tweeluik of een trilogie.” Hennen maakt zich in elk geval geen zorgen dat hij ooit zonder ideeën zal komen te staan. “Ik heb nog genoeg om een jaar of twintig door te gaan. Ik vind het ook erg leuk om met mensen over toekomstige werken te praten. Ik ben trots op wat er achter me ligt, maar ik heb nog zoveel meer om te schrijven!”
(Rianne Werring)

Leave a Comment