Op 21 en 22 april vond de Elf Fantasy Fair in Haarzuilens plaats. Als debuterend fantasy-auteur was dat natuurlijk dé plaats om mijn roman Reigers vlucht aan het grote publiek te presenteren. Na jaren de Fair te hebben bezocht om bekende schrijvers als Robert Jordan, George R.R. Martin en Robin Hobb te ontmoeten, was het nu mijn beurt om achter de signeertafel plaats te nemen.

Van tevoren had ik schrikbeelden van metershoog opgestapelde boeken en een heel leeg stuk vloer voor mijn tafel. Want zouden de bezoekers van de Fair wel geïnteresseerd zijn in mijn werk?

Aan de inspanningen van mijn uitgeverij kon het in ieder geval niet liggen. De Boekerij haalde zelfs de Amerikaanse bestsellerauteur Christopher Paolini naar Nederland, zodat hij tot tweemaal toe voor een uitverkochte zaal een interview met mij kon doen. (Of zou het toch andersom zijn geweest?)

De signeersessies vonden plaats bij de stand van boekhandel Het Verboden Rijk, waar ik mijn boek mocht presenteren naast Nederlandse fantasygrootheid Adrian Stone, op een steenworp afstand van andere bekende schrijvers als Kim ten Tusscher en Jochem de Jong. Mocht iemand denken dat dit leidt tot heftige concurrentie: integendeel. Het wereldje van Nederlandse fantasyschrijvers is nog zo klein, dat nieuwe aanwas hartelijk wordt verwelkomd.

Ik had me volledig geïnstalleerd achter mijn tafel: boeken opgestapeld, vulpen gereed, de medewerkers van de boekhandel hadden me een kopje thee gebracht. En daar kwam de eerste fan al aan! Ik had me geen zorgen hoeven maken. Doelbewust kwam ze op mij af. Ze droeg een corset met zwarte vleugels en vampiertanden. Niet helemaal wat ik me van mijn eerste fan had voorgesteld, maar de charme van de Elf Fantasy Fair is juist dat je nooit weet wie (of wat) je zult ontmoeten. Met een droge mond schroefde ik vast de dop van mijn vulpen af. Hier kwam het dan, mijn grote moment…
‘Zeg,’ zei de vrouw, leunend op mijn signeertafel. ‘Verkopen jullie ook Twilight?’ Mijn stapel boeken zag ze niet eens.
Een illusie armer wees ik naar de kassa. Terwijl de vrouw wegliep, schroefde ik de dop weer op mijn pen.

Gelukkig kwamen er daarna een heleboel mensen langs die wel interesse hadden in mijn boek. Wat een geweldig gevoel is het wanneer iemand je boek oppakt en vraagt of je het wilt signeren! Dat ik op den duur zelf geen vleugels kreeg, mag een wonder heten.

Hoogtepunt was ongetwijfeld het moment dat een paar meisjes, een beetje aarzelend, maar glunderend met míjn handtekening op zak, vroeg of ze ook met mij op de foto mochten.
Even was ik weer zestien en stond ik voor Robert Jordan, te zeer onder de indruk van die grote schrijver om dezelfde vraag te durven stellen.
‘Natuurlijk,’ zei ik tegen de meisjes, en ik hoefde geen enkele moeite te doen om te lachen voor de foto.

Sophie Lucas debuteerde in april met haar boek Reigers vlucht bij de Boekerij.

1 Comment

  1. Bianca on April 27, 2012 at 15:15

    Geweldige blog! Ik heb ook even aan de tafel gestaan, maar was met een specifiek boek in gedachten naar de fair gekomen met mijn kleine budget….

Leave a Comment