Hoe het voelt

De Paul Harland Prijs is de oudste en meest gerenommeerde schrijfwedstrijd voor verhalen in de genres fantasy, sciencefiction en horror. De voorselectie voor de PHP 2011 is afgerond. De drie voorselecteurs; Natalie Koch, Eisso Post en Maaike Ronda hebben hun cijferlijsten ingeleverd en de jury is aan de slag met de 21 topverhalen. Met ingang van 2011 organiseert schrijver Martijn Lindeboom deze wedstrijd.

De 2011 editie van de Paul Harland Prijs is ongeveer op de helft. De 111 verhalen zijn allemaal gelezen en beoordeeld door de drie voorselecteurs. 21 van die verhalen zijn uitverkoren om naar de jury door te gaan. 21 verhalen van 21 auteurs. Dat is bijzonder, want er zijn een heel aantal schrijvers die twee verhalen ingestuurd hebben.

Traditiegetrouw kwam er een flinke discussie op gang naar aanleiding van die bekendmaking. De ‘usual suspects’ maakten zich boos over futiliteiten en vroegen zich af ‘of er niks geleerd was’ van eerdere edities. Zeker is er veel geleerd van vorige edities: onder andere dat een organisator zich niks moet aantrekken van kritiek op zijn stuurmanskunsten, anders gaat het PHP-schip ten onder. Het gezegde ‘de beste stuurlui staan aan wal’ is niet voor niets een studie in ironie (en misschien zelfs sarcasme).

Dat laat onverlet dat als ik als organisator iets fout doe, ik dat onmiddellijk zal erkennen en mijn best zal doen die fout zo snel mogelijk te herstellen.

Naar aanleiding van de discussie en de opbouwende spanning rond de wedstrijd kreeg ik een vraag over hoe het voelt als organisator: “Hoe is het nou voor jou? Zo aan de andere kant van de wedstrijd? Normaal deed je mee, nu organiseer je. Krijg je er ook de kriebels van?” Goede vraag!

Organiseren voelt totaal anders; zakelijker en minder persoonlijk. Ik ben blij met heel andere dingen, bijvoorbeeld veel inzendingen vond ik als deelnemer wel leuk, maar ook bedreigend (maar weer extra gaaf als je dan hoog eindigt). Ik probeer als organisator andere dingen te bereiken; uitbreiden en de algemene kwaliteit proberen te verbeteren, is een heel andere insteek dan proberen te winnen.

Grappig is wel dat ik als organisator veel meer tekst/woorden heb gecreëerd dan een deelnemer kan en mag. Ik zit ver over het maximum van 20.000 woorden heen met al die promotionele stukjes, mails, beleidsplannen, gastblogs, brieven etc.

Ik krijg nu nog niet de kriebels, omdat ik precies weet hoe het er voor staat… maar toen Eric Herni afhaakte als voorselecteur bijvoorbeeld, of toen ik Natalie Koch, Jürgen Snoeren en Marcel van Driel binnengehaald had als jurylid, had ik ze wel.

Opvallend is ook wel dat de kriebels van het winnen van een wedstrijd (op 22 oktober hoorde ik dat ik de Fantasy Strijd Brugge gewonnen heb) heel anders voelen dan de kriebels van een organisatorische prestatie. Het eerste is een gevoel van triomf en euforie, het tweede meer tevredenheid.

Dat neemt niet weg dat straks de uitreiking en de Paul Harland Dag natuurlijk enorm spannend worden!

De volgende blog gaat waarschijnlijk over de voorbereidingen voor de PHD 2012 (want in januari volgend jaar) en de workshops die daar gegeven gaan worden.

Martijn Lindeboom is schrijver, performer en organisator. Hij heeft inmiddels zes boeken op zijn naam staan en in 2011 volgen er nog twee. Daarnaast treedt hij regelmatig op als verhalenverteller, docent ‘Schrijf geschiedenis’ en als krijgsmeester Qu’Mar Ti-jin. Ook organiseert hij de schrijfwedstrijd voor fantastische verhalen, de Paul Harland Prijs.
www.lindeboomconcepten.nl; www.qu-mar.nl; www.paulharlandprijs.nl

Leave a Comment