Latest news for copycat viagra

Average Rating: 5 out of 5 based on 236 user reviews.

Gisteren vertelde W. J. Maryson over vertraagde vluchten, jetlags en schrijvers. Vandaag deel twee uit [copycat viagra] het dagboek wat hij bijhield tijdens de World Fantasy Convention. Met een vreemd uitgeput gevoel, ze noemen het geloof ik jetlag, sleepte ik mij naar het ontbijt waar Jürgen al stuitend fris zat te wachten. Ik stelde vast hoe vermoeiend veel aandacht waiters en waitresses aan hun ontbijtgasten besteedden en we besloten ditmaal een “plan” te maken. Programma erbij, enkele panels en lezingen aangestreept en de ruimte voor lunch en dinner van piketpaaltjes voorzien. Ik liep mijn pas gearriveerde literair agent John Jarrold tegen het lijf en veranderde onze werkafspraak naar zondag 12. 00 uur. Jetse vertoonde zich stukken later op het strijdtoneel en hem was aan te zien dat hij de dag ervoor “hard had gewerkt”. Meer deelnemers druppelden binnen, maar de meer dan duizend op de lijst waren er nog niet. “Die komen morgen pas, ” zei Jetse. Mijn schrijfvriend Jeffrey Ford kwam pas later die dag aan, maar stevende wel direct op me af, door het groeiend aantal bezoekers heen. Rond Jeff verzamelen zich altijd veel mensen, dus raakte ik in gesprek met vogels van allerlei pluimage. Paul Witcover, en zijn vriendin, weer de onvermijdelijke Chris Bowes en nog wat schrijfvolk. Er werden rondjes besteld, waar ik gedoseerd aan meedeed (ik blijf import-Zeeuw) en de stemming steeg. Van ons panelplan leek weinig copycat viagra terecht te komen. Ik bezocht in mijn eentje een voorlezinkje van één van mijn oude favorieten: Patricia McKillip. Ik zag dat ze lichamelijk oud was, maar haar stem en voordracht waren jong. Om 14. 00 uur het eerste memorabele panel: The Tension Between Art & Commerce. Achter de tafel zaten de felle Nancy Kress copycat viagra, de kalme grote man van Tor, Tom Docherty, magazineuitgever Gordon Van Gelder, en editor Ginjer Buchanan. It was fun! Nancy Kress en Tom Docherty waren het al snel oneens met elkaar en de discussie werd scherper. Tom poneerde dat “each major work of art vanzelf ook een commercieel werk was”. Hij gelooft daar heilig in. Nancy weerlegde dat aardig met allerlei voorbeelden die ik soms herkende, soms ook niet omdat ze zo very American waren. Ergens op internet schijnt een filmpje te zijn van deze discussie. Aanrader. Inmiddels bleken mijn boeken eindelijk te zijn gearriveerd en toog ik naar de “dealers room” om een tijdje te signeren. Zeven boeken en volgens de man die mij assisteerde (alweer een naam vergeten) was dat above average in deze crisistijden. Ik had Jeff Ford beloofd om het panel “What We Swiped from Borges” met Theodora Goss, John Kessel, Darrell Schweitzer, Ted Chiang en Jeff bij te wonen. Ik herinner mij ervan dat vier mensen zinnige dingen zeiden en dat zowel Jürgen als ik ons suf ergerden aan de bijdragen van Theodora Goss. Toch weer zoveel opgestoken dat op mijn to-do-lijstje “Jose Luis Borges nog eens lezen” werd genoteerd. De bar, waar iedereen iedereen ontmoet. Gesprekken, wijn, erg gezellig en toch ook leerzaam. Daardoor miste ik de “autograph reception”, een mega signeersessie van alle auteurs met een boek op de markt, maar dat was niet zo erg, want op eentje na was mijn hele voorraad “The Towers of Romander” al uitverkocht. Copycat viagra dinner in het hotel, waarna ik even naar mijn kamer ging. Ditmaal zou ik me niet laten foppen en wakker blijven. Eventjes televisie aan. . . Om drie uur die nacht werd ik wakker. . . (W. J. Maryson) Lees morgen deel drie uit het dagboek waarin hij zelf deelneemt aan een panel.


?? 2008-2016 Legit Express Chemist.